YAPBOZ
Hayat bir oyun ve biz de kendi hayatlarımızın kahramanı...
Parça parça birleştirdiğimiz ve tamamladığımız bir yapboz adeta!
Yarım kalan hayatlar yok mudur peki? Eksik parça olunca yarım kalmaz mı oyun? !
İşte çoğumuzun hayatı böyle, eksik, yarım kalmış, tamamlanmamış... Başına gelen herhangi bir olay yüzünden bir anda hayatı değişen insanlar, insanlarımız! Yaşananlar, sevinçler, üzüntüler ve hayaller...
Başımıza ne geleceğini bilemeden yaşıyoruz şu nefes alıp verme aralarına hayat dediğimiz sistemde...
Kendi sorunlarımız çözüme gittiğinde mutlu olan bizler yanımızdakilere de el uzatmayı düşünemiyoruz nedense! ? Hâlbuki sadece kendi mutluluğumuz değildir hayatımızı düzene sokan, yanımızda olan olmayan herkesin iyi olması bize yaşanılası bir hayat sunar. Paylaşmalıyız bu oyunu, el ele, kol kola oynamalıyız. Kimse kimsenin eksiğini, geçmişini vurmamalı yüzüne. Sessizce aramıza almalı, geçen günlerin telafisini yapmalı ve silmeliyiz yaşananları hafızadan. Güneşin doğuşunu onlar da yaşamalı, hayatın renklerini onlar da görmeli...
Peki ya bu yarım kalan hayatlar başka birilerinin suçuysa ne olacak? Herkesinki gibi bir hayata devam ederken tam, biri gelip tüm hayatını etkileyecek şeyler yaparsa ve hayatından çalarsa? O zaman da sessiz mi kalmalıyız? Bunlara mantıklı cevaplar verebildiğimiz zaman bir yerlere geliriz zaten!
Suçluyu saklamak, korumak, cezalandırmamak demek, önüne çıkan başka hayatları da mahvetmesi için yolunu açmak demektir. Susmak, gizlemek, ona yardım etmek, işbirliği yapmak demektir. Yanlış kişinin elinden tutmuş olursunuz o zaman. Asıl yardıma ihtiyacı olanı bir kenara itmiş olursunuz. Yapbozun parçasını yanlış yere koyarsanız olmaz ki !..
Adaletsiz bir toplumda yaşarken bu tip istekler belki zor ama yine de vicdan denen şeyin hala bir yerlerde olabileceğini düşünerek bu beklentilerin olmasını kötü karşılamamalıyız tabi. Aslında vicdandan daha da öte bi kavram bahsettiğimiz şey. Kanuni işler ticarete dönüştürülmüş olmasa ve zengin- fakir diye ayrılarak bu konuda seviye yaratılmamış olsa belki daha farklı olabilirdi. Öyle olsa zaten burada olduğu gibi tepki de olmazdı. Düzenli bir şekilde yürütülen, adaletli bir sisteme iyi yorumlar yapılırdı elbet.
Hayat bir oyun ve biz kendi hayatlarımızın kahramanı...
Eksik ve son parça, duygularınız, düşünceleriniz, duyarlılığınız, sevginiz...
Ne derece de tamamlarsınız ve ortaya nasıl bir görsellik çıkarırsınız o size kalmış...
Yeter ki tamamlayın...